ข้ามไปยังเนื้อหา
worldfires
WorldFires

เราสร้างหน้าข้อมูลไฟป่าอย่างไร

ทุกอย่างที่ WorldFires เผยแพร่มาจากข้อมูลเปิดที่ประมวลผลโดยอัตโนมัติ หน้านี้อธิบายทีละกฎว่าโค้ดทำอะไร ตัวเลขแต่ละตัวมาจากไหน เราตัดสินใจอะไรไว้บ้าง และข้อมูลอาจผิดพลาดตรงไหน

ตรวจกฎเทียบกับโค้ดเมื่อ 24 ตุลาคม 2026

สรุปสั้น ๆ

หน้าข้อมูลแต่ละหน้าคือไฟป่าหนึ่งครั้งที่มีพื้นที่ถึงเกณฑ์ ตั้งแต่ปี 2016 เป็นต้นมา เริ่มจากขอบเขตพื้นที่เผาไหม้ที่หน่วยงานรัฐเผยแพร่ (Copernicus ในยุโรปและภูมิภาคอื่นของโลก หน่วยงานทางการในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา) เพิ่มจุดความร้อนที่ดาวเทียม VIIRS ของ NASA ตรวจพบ ซ้อนกับเขตการปกครองท้องถิ่นของประเทศนั้น และคำนวณสภาพอากาศในขณะนั้นด้วยข้อมูลวิเคราะห์ซ้ำ ERA5

ไม่มีใครตรวจหน้าข้อมูลทีละหน้า ทั้งหมดเป็นกฎอัตโนมัติชุดเดียวกันสำหรับไฟทุกครั้ง และเราแก้กฎเมื่อพบข้อผิดพลาด ตัวเลขเป็นค่าที่วัดจากดาวเทียมและอาจต่างจากสถิติทางการ

ฐานข้อมูลวันนี้

หน้าข้อมูลที่นับรวมในยอดรวม
130,798
หน้าชั่วคราว (มีแต่จุดความร้อน)
454
การเผาที่จัดประเภทแล้ว (ไม่นับรวม)
1,178
หน้าข้อมูลที่ปรับวันที่ด้วยจุดความร้อน
26,300
หน้าข้อมูลที่ตรวจสอบกับข่าว
340
ช่องกริดขนาด ~2 กม. ที่ระบุเป็นแหล่งความร้อนถาวร
2,877
ขอบเขตที่จัดเก็บ แยกตามแหล่งข้อมูล
EFFIS 109,051GWIS 1,167,040MTBS 7,289NIFC WFIGS 875NBAC 1,992
การจับคู่กับบันทึกทางการ
ตรงกัน 1,453 · ใกล้เคียง 1,435 · ตัดออก 786

ขอบเขตไฟไหม้มาจากไหน

ขอบเขตคือเส้นรอบพื้นที่ที่ถูกไฟไหม้ และพื้นที่ในหน้าข้อมูลคำนวณจากเส้นนี้ แหล่งข้อมูลแตกต่างกันตามภูมิภาค:

  • ยุโรป มาเกร็บ และตะวันออกกลาง: EFFIS (ระบบสารสนเทศไฟป่ายุโรป ของ Copernicus) ซึ่งวาดพื้นที่เผาไหม้บนภาพถ่ายดาวเทียม ครอบคลุม 43 ประเทศ และไม่มีข้อมูลก่อนปี 2016
  • ภูมิภาคอื่นของโลก (ละตินอเมริกา เอเชีย แอฟริกา และโอเชียเนีย): GWIS (ระบบสารสนเทศไฟป่าโลก ของ Copernicus) รูปหลายเหลี่ยมของระบบนี้สร้างใหม่จากจุดความร้อนของ MODIS และ VIIRS ไม่ได้วัดจากภาพ และมาถึงช้าประมาณ 4 ชั่วโมง หากรูปหลายเหลี่ยมใดมีชิ้นส่วนอยู่ห่างออกไปหลายพันกิโลเมตร เราเก็บไว้เฉพาะชิ้นที่อยู่ห่างจากชิ้นใหญ่ที่สุดไม่ถึง 2 องศา
  • สหรัฐอเมริกา: ขอบเขตทางการที่เป็นสาธารณสมบัติ ปีที่ปิดแล้วใช้ MTBS (สำนักงานสำรวจธรณีวิทยาและกรมป่าไม้สหรัฐฯ) ซึ่งออกช้าหนึ่งถึงสองปี ส่วนปีที่ MTBS ยังไม่มีใช้ WFIGS ของ NIFC ซึ่งมีหนึ่งขอบเขตต่อเหตุการณ์
  • แคนาดา: ปีที่ปิดแล้วใช้ NBAC ของ CWFIS (กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติแคนาดา) และฤดูปัจจุบันใช้ GWIS

การชิงเผาที่ MTBS, WFIGS หรือ NBAC ระบุไว้ไม่มีหน้าข้อมูล เพราะไม่ใช่ไฟป่า

ไฟครั้งไหนมีหน้าข้อมูล

เฉพาะไฟที่มีพื้นที่เกินเกณฑ์ที่เรากำหนดไว้สำหรับแต่ละประเทศ (paises.min_ha) เท่านั้นที่มีหน้าข้อมูล และเกณฑ์นี้ไม่ต่ำกว่า 100 เฮกตาร์ ในประเทศที่ขอบเขตมาจาก GWIS เกณฑ์จะสูงกว่า คือ 200 ถึง 5,000 เฮกตาร์แล้วแต่ประเทศ เพราะในแอมะซอน กรันชาโก หรือทุ่งหญ้าสะวันนาของแอฟริกา มีการเผาในพื้นที่เกษตรนับพันครั้งทุกปี ซึ่งจะผ่านเกณฑ์ของยุโรปและทำให้แผนที่เต็มไปด้วยจุดที่ไม่ใช่ไฟป่า

หากเราปรับเกณฑ์ของประเทศใดสูงขึ้น หน้าข้อมูลที่ต่ำกว่าเกณฑ์จะถูกถอดออก ยกเว้นหน้าที่ตั้งชื่อเฉพาะไว้ด้วยมือ ไฟที่เล็กกว่านั้นยังนับอยู่ในสถิติรายปีทางการของแต่ละประเทศ แต่ไม่อยู่ในรายการและยอดรวมของหน้าข้อมูล

แหล่งข้อมูลขอบเขตและเกณฑ์พื้นที่ของแต่ละประเทศ

แหล่งข้อมูล มีหน้าข้อมูลตั้งแต่ ประเทศ
EFFIS (วัดจากภาพถ่ายดาวเทียม) 100 ha กรีซ, โคโซโว, โครเอเชีย, เช็ก, ซีเรีย, เซอร์เบีย, ไซปรัส, ดินแดนปาเลสไตน์, เดนมาร์ก, ตุรกี, ตูนิเซีย, นอร์เวย์, เนเธอร์แลนด์, บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, บัลแกเรีย, เบลเยียม, โปรตุเกส, โปแลนด์, ฝรั่งเศส, ฟินแลนด์, มอนเตเนโกร, มาซิโดเนียเหนือ, โมร็อกโก, ยูเครน, เยอรมนี, โรมาเนีย, ลัตเวีย, ลิทัวเนีย, ลิเบีย, เลบานอน, สเปน, สโลวะเกีย, สโลวีเนีย, สวิตเซอร์แลนด์, สวีเดน, สหราชอาณาจักร, ออสเตรีย, อิตาลี, อิสราเอล, เอสโตเนีย, แอลจีเรีย, แอลเบเนีย, ไอร์แลนด์, ฮังการี (44)
MTBS และ NIFC WFIGS (ทางการ) 400 ha สหรัฐอเมริกา (1)
NBAC (ทางการ) และ GWIS ในฤดูปัจจุบัน 1,000 ha แคนาดา (1)
GWIS (สร้างใหม่จากจุดความร้อน) 200 ha ญี่ปุ่น (1)
300 ha เกาหลีใต้, คีร์กีซสถาน, จอร์เจีย, นิวซีแลนด์, อาร์เมเนีย (5)
500 ha มาเลเซีย, อาเซอร์ไบจาน (2)
1,000 ha กัวเตมาลา, กาบอง, กายอานา, กินี-บิสเซา, แกมเบีย, โกตดิวัวร์, คอสตาริกา, คิวบา, เคนยา, แคเมอรูน, จีน, ชิลี, ซาอุดีอาระเบีย, ซิมบับเว, ซูรินาเม, เซียร์ราลีโอน, โซมาเลีย, โตโก, ไทย, นิการากัว, ไนเจอร์, บุรุนดี, บูร์กินาฟาโซ, เบนิน, เบลีซ, ปากีสถาน, ปานามา, เปรู, เปอร์โตริโก, ฟิลิปปินส์, มอริเตเนีย, มาลาวี, ยูกันดา, รวันดา, เลโซโท, ไลบีเรีย, เวียดนาม, สาธารณรัฐคองโก, สาธารณรัฐโดมินิกัน, อิเควทอเรียลกินี, อิรัก, อิหร่าน, อียิปต์, อุซเบกิสถาน, อุรุกวัย, เอกวาดอร์, เอริเทรีย, เอลซัลวาดอร์, เอสวาตีนี, ฮอนดูรัส, เฮติ (51)
1,500 ha โคลอมเบีย, ปารากวัย, เม็กซิโก, เวเนซุเอลา, อาร์เจนตินา, อินโดนีเซีย (6)
2,000 ha กัมพูชา, กานา, กินี, ชาด, ซูดาน, เซเนกัล, นามิเบีย, เนปาล, ไนจีเรีย, บอตสวานา, มองโกเลีย, มาดากัสการ์, มาลี, เมียนมา, ลาว, เอธิโอเปีย, แอฟริกาใต้ (17)
3,000 ha คาซัคสถาน, แซมเบีย, แทนซาเนีย, บราซิล, โบลิเวีย, โมซัมบิก, รัสเซีย (7)
5,000 ha ซูดานใต้, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก, สาธารณรัฐแอฟริกากลาง, ออสเตรเลีย, อินเดีย, แองโกลา (6)

รวมขอบเขตหลายชิ้นเป็นหน้าเดียวอย่างไร

ไฟครั้งใหญ่อาจมาเป็นรูปหลายเหลี่ยมหลายชิ้นที่ทำแผนที่ต่างวันกัน เรารวมเข้าด้วยกันในสามรอบ:

  • ขอบเขตสองชิ้นถือเป็นไฟครั้งเดียวกัน หากกรอบสี่เหลี่ยมล้อมรอบซ้อนกันอย่างน้อย 50% ของชิ้นที่เล็กกว่า และวันที่คาบเกี่ยวกันโดยมีระยะเผื่อ 4 วัน
  • จากนั้น กลุ่มสองกลุ่มที่วันที่ห่างกันไม่ถึง 3 วันและรูปทรงแตะกัน (ห่างกันไม่ถึงราว 100 เมตร) จะถูกรวมกัน เว้นแต่ทั้งชุดจะยาวเกิน 75 กม. ต่อด้าน เพื่อไม่ให้ไฟที่แตะกันต่อเนื่องไปทั่วทั้งภูมิภาคถูกร้อยรวมเป็นครั้งเดียว
  • สุดท้าย เรารวมด้วยมือสำหรับขอบเขตที่อยู่แยกกันแต่ข่าวหรือบันทึกทางการระบุว่าเป็นไฟครั้งเดียวกัน

ชื่อหน้าข้อมูลคือชื่อเขตท้องถิ่นที่ไฟเริ่มต้น คือเขตที่มีจุดศูนย์กลางของจุดความร้อนจากการโคจรผ่านครั้งแรกของดาวเทียม (สามชั่วโมงแรก) หากไม่มีจุดความร้อน จะใช้เขตที่ EFFIS กำหนดให้ขอบเขตชิ้นใหญ่ที่สุด และหากไม่มีอีก จะใช้เขตที่มีพื้นที่ถูกไฟไหม้มากที่สุด หน้าที่เผยแพร่แล้วจะเปลี่ยนชื่อเฉพาะเมื่อเขตเดิมไม่อยู่ในรายชื่อพื้นที่ได้รับผลกระทบแล้ว หรือเขตใหม่ถูกไฟไหม้ก่อน หากข่าวหรือบันทึกทางการเรียกชื่ออื่น (Sierra de la Culebra, Park Fire) จะใช้ชื่อนั้น และที่อยู่เว็บเดิมจะเปลี่ยนเส้นทางไปยังที่อยู่ใหม่

ปรับวันที่ด้วยจุดความร้อนอย่างไร

วันที่ตั้งต้นมาจากขอบเขต ซึ่งบางครั้งคลาดเคลื่อนไปหลายวัน เราแก้ด้วยจุดความร้อน VIIRS แต่ใช้เฉพาะจุดที่อยู่ภายในขอบเขตหรือห่างจากขอบเขตไม่ถึง 1 กม.:

  • ค้นหาจุดความร้อนตั้งแต่ 7 วันก่อนวันเริ่มถึง 7 วันหลังวันสิ้นสุดของขอบเขต
  • วันที่จะขยายออกทีละวันทั้งย้อนหลังและไปข้างหน้า ตราบใดที่ไม่มีช่วงว่างที่ไม่มีจุดความร้อนเกิน 2 วัน และไม่เกิน 7 วันนอกวันที่ของขอบเขต
  • ขอบเขตที่ไม่มีวันสิ้นสุด (MTBS และ WFIGS) จะติดตามด้วยจุดความร้อนภายในได้นานสูงสุด 150 วัน ไฟจะสิ้นสุดเมื่อพบช่วงว่างแรกที่ไม่มีจุดความร้อนเกิน 10 วัน

เมื่อจุดความร้อนทำให้วันที่เปลี่ยน หน้าข้อมูลจะบอกไว้และแสดงวันที่ของขอบเขตด้วย จุดความร้อนเดี่ยว ๆ จากไฟครั้งอื่นที่ตกอยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมแต่อยู่นอกขอบเขตจะไม่ทำให้อะไรเปลี่ยน

ตัวเลขในหน้าข้อมูล (จำนวนจุดความร้อน กำลังการแผ่รังสีความร้อนหรือ FRP) นับเฉพาะจุดจาก Suomi-NPP ซึ่งเป็นดาวเทียมที่ใช้สร้างข้อมูลย้อนหลัง ตั้งแต่เดือนกันยายน 2026 เรารับข้อมูลจาก NOAA-20 และ NOAA-21 ด้วย แต่หากรวมกันจะทำให้จำนวนจุดความร้อนเพิ่มขึ้นกว่าสองเท่า ตั้งแต่ 28 เมษายนถึง 2 มิถุนายน 2026 ไม่มีข้อมูลจาก Suomi-NPP ช่วงนั้นจึงนับด้วย NOAA-20 ซึ่งติดตั้งเซ็นเซอร์ชนิดเดียวกันในวงโคจรเดียวกัน ส่วนการกำหนดวันที่และการดูว่าไฟยังลุกอยู่หรือไม่ ใช้ดาวเทียมทั้งสามดวง

หน้าข้อมูลถือว่ายังมีไฟอยู่หากมีจุดความร้อนใน 48 ชั่วโมงล่าสุด และ «กำลังลุกไหม้» หากจุดล่าสุดเกิดขึ้นไม่ถึง 12 ชั่วโมงก่อน วันสิ้นสุดคือวันสุดท้ายที่มีจุดความร้อนหรือวันสิ้นสุดของขอบเขต ไม่ใช่วันที่ดับไฟได้อย่างเป็นทางการ ซึ่งเราจะแสดงเฉพาะเมื่อบันทึกทางการเผยแพร่

หน้าชั่วคราวจากจุดความร้อน

Copernicus ใช้เวลาหลายวันกว่าจะเผยแพร่ขอบเขต ระหว่างนั้น หากจุดความร้อนมีมากพอ เราจะสร้างหน้าชั่วคราว:

  • จุดความร้อนในช่วงไม่กี่วันล่าสุดจะจัดกลุ่มเป็นช่องกริดขนาดราว 5 กม. ที่เชื่อมกับช่องข้างเคียง และกลุ่มจะถูกตัดหากผ่านไปเกิน 2 วันโดยไม่มีจุดความร้อน
  • กลุ่มที่จะได้หน้าข้อมูลต้องมีจุดความร้อน 8 จุดและกำลังสะสม 400 เมกะวัตต์ หรือมีพื้นที่ที่มีไฟ 1.5 ตร.กม. (พิกเซลขนาด 375 เมตรที่ไม่ซ้ำกัน พิกเซลละราว 14 เฮกตาร์)
  • นอกยุโรป พื้นที่ประมาณการต้องผ่านเกณฑ์ของประเทศด้วย
  • กลุ่มที่ยาวเกินครึ่งองศาต่อด้านจะถูกแบ่งใหม่ตามความหนาแน่นของจุดความร้อน (ในทุ่งหญ้าสะวันนามีจุดความร้อนกระจัดกระจายนับพันจุดพร้อมกัน) และกลุ่มที่ข้ามพรมแดนจะถูกแบ่งตามประเทศ

พื้นที่ของหน้าชั่วคราวเป็นค่าประมาณ (จำนวนพิกเซลที่มีไฟคูณ 14 เฮกตาร์) และมีเครื่องหมาย «≈» หน้าเหล่านี้ไม่นับรวมในยอดรวม เมื่อขอบเขตมาถึง หน้าเดิมจะรับขอบเขตนั้นและคงที่อยู่เว็บเดิมไว้

ปล่องเผาก๊าซ ภูเขาไฟ และอุตสาหกรรม

ปล่องเผาก๊าซทิ้ง ภูเขาไฟ โรงถลุงเหล็ก และเหมือง ให้จุดความร้อนตลอดทั้งปี และ GWIS ถึงกับวาดเป็นไฟที่ลุกนานหลายร้อยวัน เราคัดแยกออกด้วยสองกลไก:

  • ช่องกริดถาวร: ช่องกริดขนาด 0.02 องศา (ราว 2 กม.) ถือเป็นแหล่งความร้อนถาวรหากในปีเดียวกันมีไฟใน 6 เดือนที่ต่างกันและรวม 15 วันขึ้นไป หรือหาก FIRMS (NASA) ระบุจุดความร้อนในช่องนั้นว่าเป็นภูเขาไฟ แหล่งความร้อนถาวรบนบก หรือในทะเล เป็นเวลา 10 วันขึ้นไป
  • ขอบเขตของ GWIS: ถือเป็นแหล่งความร้อนถาวรหากจุดความร้อน VIIRS ตั้งแต่ครึ่งหนึ่งขึ้นไปเป็นประเภทดังกล่าวหรืออยู่ในช่องกริดถาวร เว้นแต่จะมีจุดความร้อนจากพืชพรรณ 500 จุดขึ้นไปที่อยู่ไกลจากช่องกริดถาวรใด ๆ (ไฟจริงที่เกิดข้างปล่องเผาก๊าซ) หากไม่มีจุดความร้อน จะตัดสินจากช่องกริดที่จุดศูนย์กลางและช่องข้างเคียง หากขอบเขตนั้นอยู่นาน 30 วันขึ้นไป
  • การตรวจสอบด้วยตนเอง: เมื่อข้อมูลที่มาจาก GWIS เท่านั้นมีพื้นที่สิ่งปลูกสร้างเกิน 15% ของขอบเขต เราจะตรวจสอบ หากเป็นโรงงานเหล็ก โรงปูนซีเมนต์ โรงกลั่นน้ำมัน หรือโรงไฟฟ้า เซลล์ของมันจะกลายเป็นแหล่งความร้อนถาวรแม้ไม่ถึงเกณฑ์ข้างต้น และข้อมูลนั้นจะถูกถอนออก

ขอบเขตจากแหล่งความร้อนถาวรไม่มีหน้าข้อมูล และไม่มีการสร้างหน้าชั่วคราวทับบนแหล่งเหล่านั้น หน้าที่ถูกถอดออกด้วยเหตุผลนี้จะตอบกลับเป็น «410 Gone» เพื่อให้รู้ว่าเคยมีอยู่และเหตุใดจึงไม่มีแล้ว

การเผาที่ไม่นับรวมในยอดรวม

บางหน้าไม่ใช่ไฟป่า แต่เป็นการเผาพืชพรรณที่ทำซ้ำทุกปี เราติดประเภทให้หน้าเหล่านี้ โดยจะแสดงในรายการพร้อมป้ายกำกับ แต่ไม่นับรวมในยอดรวม อันดับ หรือรายการไฟครั้งใหญ่ที่สุด:

  • ป่าอ้อ: การเผาป่าอ้อในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำดานูบ (โรมาเนียและเขตคีลียาในยูเครน) โดยอย่างน้อย 80% ของหน้าอยู่ในเขตท้องถิ่นของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ
  • ทุ่งเลี้ยงสัตว์: การเผาทุ่งเลี้ยงสัตว์ (écobuage) ในเทือกเขาพิเรนีสฝั่งฝรั่งเศส ช่วงพฤศจิกายนถึงเมษายน และไม่มีบันทึกใน BDIFF ฐานข้อมูลไฟป่าทางการของฝรั่งเศส
  • เกมาดา (queimada): การเผาทุ่งหญ้าในฤดูหนาวทางตอนเหนือของโปรตุเกส ช่วงพฤศจิกายนถึงเมษายน และไม่มีบันทึกใน ICNF
  • ทุ่งเฮเทอร์: การเผาต้นเฮเทอร์และทุ่งหญ้าบนที่สูงในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ในฤดูเผา โดยมีป่าน้อยกว่า 25% พื้นที่น้อยกว่า 1,500 เฮกตาร์ และไม่มีชื่อในข่าว
  • ตอซัง: การเผาตอซังหรือทุ่งหญ้าในยูเครน เฉพาะก่อนการรุกรานวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2022 ในช่วงกุมภาพันธ์-เมษายนหรือกันยายน-พฤศจิกายน โดยมีป่าน้อยกว่า 25% และอยู่นอกเขตหวงห้ามเชอร์โนบิล
  • ชิงเผา: การชิงเผาในสหรัฐอเมริกาหรือแคนาดา เมื่อแหล่งข้อมูลระบุไว้เอง
  • การเผาทางการเกษตร: การเผาตอซังหรือฟางที่ GWIS รวมเป็นขอบเขตเดียว (อินเดียตอนเหนือ ปัญจาบ จีนตะวันออกเฉียงเหนือ) ตรวจสอบด้วยตนเองทีละรายการเมื่อขอบเขตอยู่บนพื้นที่เกษตรที่มีประชากรหนาแน่นและอยู่ในฤดูเผาหลังเก็บเกี่ยว

ประเภททุ่งเฮเทอร์ ตอซัง และเกมาดา เป็นการสันนิษฐานของเราจากช่วงเวลา ลักษณะพื้นที่ และการไม่มีบันทึกทางการ ซึ่งหน้าข้อมูลก็บอกไว้เช่นนั้น ใต้ยอดรวมแต่ละรายการจะมีหมายเหตุบอกว่ามีกี่หน้าที่ไม่ได้นับรวม

การซ้อนกับเขตการปกครองท้องถิ่น

ขอบเขตแต่ละชิ้นจะซ้อนกับเขตการปกครองที่ละเอียดที่สุดที่เรามีของประเทศนั้น (เทศบาล ตำบล เคาน์ตี อำเภอ) สำหรับแต่ละเขต เราคำนวณพื้นที่ที่ถูกไฟไหม้ภายในเป็นเฮกตาร์ สัดส่วนต่อพื้นที่ทั้งหมดของเขต (สูงสุด 100%) วันแรกที่ไฟลามถึง และจำนวนจุดความร้อนที่ตกในเขตนั้น เรายังวัดระยะทางจากชุมชน (ตำแหน่งใน Wikidata) ถึงขอบเขตด้วย

สำหรับหน้าชั่วคราวที่ยังไม่มีขอบเขต การแบ่งพื้นที่ทำจากพิกเซลที่มีไฟในแต่ละเขต

เส้นเขตมาจาก geoBoundaries, OCHA COD-AB, CAOP ของโปรตุเกส หรือ OpenStreetMap แล้วแต่ประเทศ และใช้แบบทำให้เรียบง่ายขึ้น ผลรวมของทุกเขตจึงอาจไม่ตรงกับขอบเขตทั้งหมด เช่น ตามชายฝั่ง ตามพรมแดน หรือตรงที่เส้นเขตแบบเรียบง่ายตัดบางส่วนออกไป

ผู้คนและอาคารภายในแนวขอบเขต

สำหรับไฟป่าทุกครั้งที่มีแนวขอบเขต เรารวมพื้นที่สิ่งปลูกสร้างและประชากรที่อาศัยอยู่ภายใน โดยใช้ Global Human Settlement Layer (GHSL) ของศูนย์วิจัยร่วมแห่งคณะกรรมาธิการยุโรป ได้แก่ GHS-BUILT-S (ตารางเมตรของสิ่งปลูกสร้างในแต่ละช่อง) และ GHS-POP (ผู้อยู่อาศัยในแต่ละช่อง) รุ่น R2023A ช่องตาราง 100 ม.

  • เราใช้ช่วงปีของ GHSL ที่ใกล้กับปีที่เกิดไฟมากที่สุด: 2015 สำหรับปี 2016 และ 2017, 2020 สำหรับปี 2018 ถึง 2022 และ 2025 ตั้งแต่ปี 2023 ช่วงปี 2025 เป็นการคาดการณ์ของ JRC จากข้อมูลปี 2020 และก่อนหน้า
  • แนวขอบเขตของไฟครั้งเดียวกันจะถูกรวมกันก่อนนับ ส่วนที่ซ้อนกันจึงไม่ถูกนับซ้ำ และแต่ละช่องนับตามสัดส่วนที่อยู่ด้านใน
  • ตัวเลขถูกปัดเศษ และหากต่ำกว่า 20 คน เราจะเขียนว่าแทบไม่มีผู้อยู่อาศัย

นี่คือค่าประมาณของสิ่งที่อยู่ภายในแนวขอบเขต ไม่ใช่สิ่งที่ถูกไฟไหม้ แนวขอบเขตรวมพื้นที่ที่ไม่ได้ถูกไฟไหม้ด้วย GHSL กระจายประชากรจากสำมะโนไปยังอาคารที่ดาวเทียมมองเห็น และไม่รู้ว่าบ้านหลังใดยังคงอยู่ เราจึงไม่จัดอันดับบ้านที่ถูกไฟไหม้

บันทึกทางการ

ในที่ที่หน่วยงานเผยแพร่ข้อมูลไฟเป็นรายครั้ง เราจับคู่หน้าข้อมูลแต่ละหน้ากับบันทึกเหล่านั้น:

  • บันทึกจะเป็นตัวเลือกหากเริ่มระหว่าง 5 วันก่อนวันเริ่มของหน้าข้อมูลจนถึงวันสุดท้าย และจุดเริ่มต้นอยู่ภายในขอบเขตหรือห่างไม่ถึงราว 2 กม. สำหรับแหล่งข้อมูลที่ไม่มีพิกัด เขตท้องถิ่นของบันทึกต้องเป็นหนึ่งในเขตที่หน้าข้อมูลนั้นครอบคลุม
  • บันทึกที่มีพื้นที่น้อยกว่า 5 เฮกตาร์ไม่นับ และบันทึกแต่ละรายการจับคู่กับหน้าข้อมูลได้เพียงหน้าเดียว คือหน้าที่ใกล้ที่สุดทั้งระยะทาง วันที่ และพื้นที่
  • หากมีบันทึกหลายรายการอยู่ในขอบเขตเดียวกัน (กลุ่มไฟหลายจุด) จะรวมกัน

จากนั้นเราเปรียบเทียบพื้นที่ทางการกับพื้นที่ของขอบเขต:

  • ตรงกัน: ค่าที่มากกว่าไม่เกิน 1.25 เท่าของค่าที่น้อยกว่า แสดงในหน้าข้อมูล ในคำถามที่พบบ่อย และในข้อมูลที่มีโครงสร้าง
  • ใกล้เคียง: ไม่เกิน 3 เท่า แสดงเป็น «บันทึกที่ใกล้เคียง» พร้อมข้อสงวน และไม่อยู่ในคำถามที่พบบ่อย
  • ตัดออก: เกิน 3 เท่า ไม่แสดง ใช้สำหรับตรวจสอบคุณภาพ

เมื่อบันทึกมีเวลาที่ตรวจพบหรือวันที่ดับไฟ หน้าข้อมูลจะแสดงพร้อมอ้างอิงแหล่งที่มา วันสุดท้ายที่มีจุดความร้อนจะไม่ถูกแทนด้วยวันดับไฟทางการ เพราะความหมายไม่เหมือนกัน

บันทึกทางการที่เรานำมาจับคู่

สภาพอากาศและดัชนี FWI

สภาพอากาศของไฟแต่ละครั้งมาจากข้อมูลวิเคราะห์ซ้ำ ERA5 ของ Copernicus (ช่องกริด 0.25 องศา ราว 25 กม.) ซึ่งครอบคลุมทั่วโลก ณ จุดที่เกิดไฟ เราอ่านข้อมูลจากสำเนาคลังข้อมูล Open-Meteo ของเราเอง ERA5 เผยแพร่ช้าราว 5 วัน สำหรับไฟล่าสุดจึงใช้แบบจำลอง ECMWF IFS และหน้าข้อมูลจะระบุว่าเป็นข้อมูลชั่วคราวจนกว่าข้อมูลวิเคราะห์ซ้ำจะมาถึงและคำนวณใหม่

เราดึงข้อมูลตั้งแต่ 60 วันก่อนวันเริ่มถึง 10 วันหลังวันสิ้นสุด และเก็บตารางรายวันไว้จนถึงฝนครั้งแรกที่ตก 1 มม. ขึ้นไปหลังเกิดไฟ เนื่องจากเป็นค่ารายวัน ค่าตอนเที่ยงที่ FWI ต้องใช้จึงประมาณเอา คืออุณหภูมิสูงสุดลบ 2.8 °C ความชื้นต่ำสุดบวก 10 จุด และ 0.73 เท่าของลมสูงสุด

FWI คือดัชนีความเสี่ยงไฟป่าของแคนาดา (Van Wagner, 1987) แบบเดียวกับที่ EFFIS ใช้ พร้อมระดับของดัชนี ค่าสัมประสิทธิ์ความยาวกลางวันกำหนดตามแถบละติจูด เพื่อให้ฤดูกาลในซีกโลกใต้ถูกต้อง รหัสความชื้นของดัชนีมีความจำย้อนหลังหลายสัปดาห์ หากมีข้อมูลก่อนวันเริ่มน้อยกว่า 30 วัน จะไม่แสดง FWI

«จำนวนวันที่ไม่มีฝน» คือจำนวนวันติดต่อกันที่ฝนตกน้อยกว่า 1 มม. ก่อนวันเริ่ม

การตรวจสอบกับข่าว

ไฟครั้งใหญ่จะถูกตรวจสอบกับข่าวและแหล่งข้อมูลทางการ โดยเริ่มจากครั้งที่มีพื้นที่มากที่สุด งานนี้ทำโดยผู้ช่วยปัญญาประดิษฐ์ในสองขั้น ขั้นแรกค้นหาและสรุปแหล่งข้อมูล ขั้นที่สองแยกกันเปิดแต่ละแหล่งอีกครั้งเพื่อพยายามหักล้าง

  • หน้าข้อมูลจะเผยแพร่ก็ต่อเมื่อมีแหล่งข้อมูลอย่างน้อยสองแหล่งที่ขั้นที่สองยืนยันแล้ว และเผยแพร่เฉพาะสิ่งที่ขั้นนั้นยืนยัน
  • พื้นที่ที่ข่าวหรือหน่วยงานรายงานจะแสดงก็ต่อเมื่อต่างจากพื้นที่ที่วัดด้วยดาวเทียมไม่เกิน 25% หากต่างมากกว่านั้น มักเป็นเพียงส่วนหนึ่งของไฟ
  • ชื่ออื่นของไฟจะแสดงเฉพาะเมื่อข่าวใช้ชื่อนั้นจริง

แหล่งข้อมูลมีลิงก์อยู่ในหน้าข้อมูลพร้อมวันที่ เพื่อให้ทุกคนตรวจสอบได้

การควบคุมคุณภาพ

ทุกคืน กระบวนการอัตโนมัติจะตรวจความสอดคล้องของทุกหน้าข้อมูลโดยไม่มีคนเข้าไปเกี่ยวข้อง เช่น ผลรวมของเขตท้องถิ่นเท่ากับขอบเขตหรือไม่ วันที่และจำนวนวันลงตัวหรือไม่ กรอบสี่เหลี่ยมผิดปกติหรือไม่ เขตต้นเพลิงอยู่ในประเทศนั้นและอยู่ในรายชื่อพื้นที่ได้รับผลกระทบหรือไม่ และจุดศูนย์กลางไม่ได้ตกบนแหล่งความร้อนถาวร

สิ่งที่ทำให้หน้าข้อมูลชวนเข้าใจผิด (สถานที่ วันที่ หรือแหล่งข้อมูลผิด) ถือเป็นข้อผิดพลาด หน้าข้อมูลยังเปิดดูได้พร้อมคำเตือน แต่จะถูกนำออกจากเครื่องมือค้นหา อันดับ RSS และรายการไฟครั้งใหญ่ที่สุด ส่วนข้อมูลที่ขาดหาย (ไม่มีจุดความร้อน การซ้อนกับเขตท้องถิ่นไม่ครบ) จะเป็นเพียงคำเตือน

หากเห็นอะไรไม่ถูกต้อง ทุกหน้าข้อมูลมีแบบฟอร์ม «มีอะไรไม่ถูกต้องไหม?» และคุณยังเขียนถึงเราได้ด้วย

ข้อจำกัดที่ทราบ

  • นี่ไม่ใช่บริการฉุกเฉิน ไฟที่ไม่มีอยู่ที่นี่อาจเกิดขึ้นจริง และไฟที่แสดงว่ายังลุกอยู่อาจดับไปแล้ว หากมีอันตราย โปรดโทรหาหมายเลขฉุกเฉินในพื้นที่
  • เกณฑ์พื้นที่ทำให้ไฟขนาดเล็กไม่ถูกนับ และนอกยุโรปเกณฑ์อยู่ในระดับสูง
  • ขอบเขตของ GWIS สร้างใหม่จากจุดความร้อน อาจรวมไฟที่อยู่ใกล้กันเข้าด้วยกันหรือแสดงพื้นที่เกินจริง และในฤดูปัจจุบันจะสะสมเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
  • VIIRS มีพิกเซลขนาด 375 เมตร และดาวเทียมทั้งสามดวงรวมกันโคจรผ่านราววันละหกครั้ง เมฆและควันบดบังไฟได้ และไฟที่เกิดสั้น ๆ อาจไม่ทิ้งจุดความร้อนไว้เลย
  • จุดความร้อนไม่ใช่ไฟที่ยืนยันแล้ว การเผาในพื้นที่เกษตรและอุตสาหกรรมก็ทำให้เกิดจุดความร้อนได้
  • ประเภทการเผาเป็นการสันนิษฐานที่สมเหตุสมผล ไม่ใช่ข้อมูลทางการ
  • การจับคู่กับบันทึกทางการอาจผิดพลาดในกลุ่มไฟหลายจุด หรือในที่ที่บันทึกไม่มีพิกัด
  • สภาพอากาศเป็นค่าของช่องกริดราว 25 กม. และค่าตอนเที่ยงเป็นค่าประมาณ ไม่ใช่ลมที่พัดจริงที่แนวหน้าไฟ
  • ไม่มีขอบเขตของ EFFIS ก่อนปี 2016 และในบางประเทศการนำเข้าข้อมูลย้อนหลังยังไม่ครบ

แหล่งข้อมูลและสัญญาอนุญาตอยู่ในเงื่อนไขการใช้งาน ส่วนข้อมูลที่เราจัดทำนำไปใช้ซ้ำได้ผ่าน API